Zekere consumentengroepen hebben een ‘eiwitcomplex’, zoals ik dat noem. Daar maakt de zuivel commercieel gezien handig gebruik van. Zuivelvetten waren decennialang goed te verwaarden, eiwit werd veelal laagwaardiger weggezet. Die fase lijkt voorbij dankzij dit eiwitcomplex. Bij met eiwit verrijkte consumentenproducten en de bijbehorende commercie heb ik bedenkingen, omdat we spaarzaam moeten omgaan met eiwitten. Eiwit is immers duur en klimaatbelastend. Dat de consument de keuze en stimulans krijgt om meer eiwit te consumeren, draagt aan maatschappelijke doelen helemaal niets bij, integendeel – slechts aan economische.